De Teide is niet alleen de hoogste berg van Tenerife, maar zelfs van heel Spanje. Met zijn 3.715 meter steekt de bergtop fier uit boven de rest van het vulkanische gebergte dat het hart van het eiland vormt. Nu, in januari, ligt er nog een aardig pak sneeuw op de top. Meestal verdwijnt dat in de loop van maart-april, maar nu vormt de winterse top een aardig contrast met de zonnige omstandigheden zo’n 1500 meter lager. Daar maken wij een wandeling door de cañadas (vlaktes) die aan de voet van de bergtop liggen, in t-shirt. Overwinterwandelen op Tenerife.

 

 

Op de kraterbodem

We starten onze wandeling bij het informatiecentrum El Portillo. Dat ligt hoog en ver in de bergen, maar toch weten heel wat mensen hun weg te vinden naar deze plek. Het is tenslotte een nationaal park én UNESCO Werelderfgoed, dus dat trekt extra veel belangstelling. Maar zoals zo vaak: wie gaat wandelen laat al snel de meute achter zich en heeft de natuur (bijna) voor zichzelf. De cañadas zijn zo’n 175.000 tot 200.000 jaar geleden ontstaan. Door aardverschuivingen stortte een oude, grote vulkaan in en verdere erosie deed zijn werk. Feitelijk zijn de cañadas dus de kraterbodem, volgestort met puin door de ineenstorting. Zo’n 10.000 jaar later zorgde een nieuwe uitbarsting voor de huidige top van de Teide.

 

 

Leeg landschap

Het landschap mag dan redelijk vlak zijn, dat wil niet zeggen dat er niks van het vulkanische verleden zichtbaar is. Her en der staan grillige pieken van gestolde lava in de vlakte, die verder bezaaid is met stenen en zand. De begroeiing is spaarzaam en laag, al groeien er net onder deze hoogte wel dennen. Een met stenen afgezoomd pad wijst ons de weg door het verder zo lege landschap.

 

 

Uitzichtpunt op grote hoogte

We zijn op weg naar La Fortaleza, een kleine bergrug van zo’n 125 meter hoog. Vanaf daar kun je de hele cañadas en de top van de Teide overzien. Slingerend door het landschap zien we roodkleurige steenmassa voor ons oprijzen. Die moet nog wel eerst even bedwongen worden, voordat we van het uitzicht kunnen genieten. Rond La Fortaleza zien we meer mensen die op het beloofde uitzicht zijn afgekomen. Er lopen hier meerdere wandelpaden en – routes die het nationale park doorkruisen.

 

 

Kapelletje

We beginnen aan de klim en komen halverwege bij een van de weinige sporen van menselijke ‘bewoning’ van dit gebied, een witte kapel. Voordat het gebied een nationaal park werd, kwamen hier wel boeren die hun schapen hier weidden. Ook was het gebied in trek bij imkers. Hier groeit een inheemse bremsoort die alleen op deze hoogte gedijt. De witte bloeiende struiken en de bijbehorende nectart leveren via de bijen een bijzondere honing op, die nog steeds in de smaak valt bij de eilandbewoners en toeristen.

 

 

Het mooiste uitzicht van Tenerife

We stappen voort en bereiken zo’n 2 uur na de start de top van La Fortaleza. Daar genieten meer mensen van het uitzicht op de besneeuwde Teide en de omliggende vlakte. Gelukkig vinden we vrij gemakkelijk een plekje voor onszelf. Dit magische uitzicht ben je niet snel zat en met de lunchbroodjes onder handbereik brengen we een krap half uurtje door op grote hoogte. De lucht blijft strak blauw en de zon schijnt, raar om in je t-shirt naar een besneeuwde bergtop te zitten kijken. Wel lekker!

 

 

Variatie

Voor de terugweg volgen we grotendeels dezelfde route, het is hier niet toegestaan om buiten de paden te lopen. Op de digitale kaart zien we wel wat zijpaden die het mogelijk maken om kleine lusjes aan de terugweg toe te voegen. En overal waar je loopt door dit terrein krijg je het uitzicht op de hoogste berg van Tenerife er gratis bij. Als we tegen 16:00 uur het informatiecentrum weer naderen, komen we twee tegenliggers tegen. Als die nog op weg gaan naar La Fortaleza zijn ze niet voor het donker terug. Kamperen mag hier niet en zo te zien hebben ze daarvoor ook niet de benodigde spullen bij zich. Wellicht doen ze een kortere tocht, om even naar de bergtop te gluren. Die is van alle kanten prachtig!

 

Praktisch

Deze wandeling start bij het bezoekerscentrum El Portillo aan de noordkant van het nationale park El Teide, langs weg TF21. Het bescheiden bezoekerscentrum heeft een kleine botanische tuin en beperkte parkeermogelijkheden. Het loont de moeite om even te wachten als je geen plek voor de auto vindt; de meeste mensen vertrekken weer vrij snel nadat ze een kijkje hebben genomen bij het bezoekerscentrum.

De wandelroute die wij liepen is 10,6 km lang, de GPS-track hebben we gepubliceerd op Komoot.